Typy licencji oprogramowania Licencja na oprogramowanie to forma umowy formalno prawnej pomiędzy twórcą oprogramowania (mającym prawa autorskiej) a osobą (firmą), która pragnie z niego korzystać. Licencja ta reguluje najczęściej zakres użytkowania oprogramowania i formę zapłaty za niego. Aby wykorzystywać oprogramowanie, użytkownik jest najczęściej proszony o przeczytanie licencji i jej zaakceptowanie. Ponieważ oprogramowanie jest specyficznym produktem, który można na różne sposoby wykorzystywany, dlatego wiele jest typów licencji różniących się zasadniczo. Poniżej wymienię najczęściej spotykane typy licencji oprogramowania.
Firmware Oprogramowanie, działające w układach elektronicznych, wbudowane w urządzenie, lub z możliwością wymiany. Najczęściej oprogramowanie takie jest udostępniane darmowo.
Freeware Darmowe oprogramowanie, które może być nieodpłatnie wykorzystywane. Może być rozprowadzane jedynie po kasztach nośnika, natomiast zabrania licencja ta czerpania innych dochodów z ich dystrybucji. Oprogramowanie jest rozpowszechniane bez ujawniania kodu źródłowego. Termin freeware bywa synonimem oprogramowania rozprowadzanego na tej licencji.
Shareware To licencja obejmująca rodzaj płatnego programu komputerowego, który jest rozpowszechniany bez opłat do sprawdzenia przez użytkowników (np. miesiąc użytkowania), co ma go zachęcić do kupna. Po okresie próbnym za taki program trzeba płacić.
GNU Istnieje już od 1983 r. Powstała jako projekt Free Software Foundation mający na celu stworzenie wolnodostępnego systemu operacyjnego kompatybilnego z systemem Unix . Podstawowym celem projektu było spisanie zasad, które umożliwiły by producentom oprogramowania rozprowadzanego na tej licencji, tworzenie produktów wolno dostępnych dla wszystkich zainteresowanych. Na licencji GNU rozpowszechniane jest jądro systemu Linux, i większość oprogramowania na nim działającego, m. in.: libc, GNOME, bash, gcc, ....
GPL (General Public Licence) Jest jedną z licencji wolnego oprogramowania stworzoną w ramach Free Software Foundation. Obecnie obowiązuje wersja 2, stworzona w 1991 (są przymiarki do wersji 3). Celem tej licencji jest przekazanie użytkownikom praw do uruchamiania programu w dowolnym celu (wolność 0), analizowania działania programu i dostosowywania go do swoich potrzeb (wolność 1), kopiowania (wolność 2) oraz udoskonalania i publikowania własnych poprawek (wolność 3) programów i kodu źródłowego tych programów, których programiści postanowili wydać je w oparciu o tę licencję. GPL jest obecnie najpopularniejszą licencją wolnodostępnego oprogramowania. Licząc według linii kodu w dystrybucji Red Hat Linux 7, 55.30% było udostępnione na licencji GPL, z czego 50.36% wyłącznie GPL. Jeżeli ktoś wprowadza do obiegu oprogramowanie zawierające jakąkolwiek część podlegającą licencji GPL, to musi udostępnić wraz z każdą dystrybucją binarną jej postać źródłową.
Licencja typu Linux Specyficzna licencja odnosząca się do systemu Linux, jako całości. Jądro Linuksa jest rozprowadzana na licencji GPL, wiele programów też, ale pewne fragmenty systemu należą (prawa autorskie), do różnych osób. Jednak licencja zakłada, że Linux jest wolnym oprogramowaniem w tym sensie iż wolno go kopiować, zmieniać i stosować w dowolny sposób oraz rozdawać własne kopie bez ograniczeń. Licencja typu Linux zakłada iż możliwe jest rozprowadzanie programów, tylko w wersji binarnej pod warunkiem iż możliwy będzie dostęp do źródeł za rozsądną opłatę dystrybucyjną.
Public Domain Licencja, w której autor zrzeka się praw autorskich i majątkowych do stworzonego przez siebie oprogramowania na rzecz ogółu. Ma charakter dobroczynny.
Licencja na obszar Producent oprogramowania w tej licencji zezwala nabywcy na użytkowanie określonej liczby kopii zakupionego programu. Licencja ta jest korzystna dla firm, które wykorzystują sieć LAN. Mogą wtedy korzystać z programu na kilku stanowiskach, przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów.
Licencja grupowa (ang. Site licence) Licencja ta określa, że program może być użytkowany w sieci w ustalonej ilości, tzn. może być instalowany tylko na określonej maksymalnej liczbie stanowisk. Podobną zasadą opatrzone są programy sprzedawane z licencją sieciową (Network licence).
Licencja jednostanowiskowa (ang. One-site licence) Licencja ta mówi, iż program może być użytkowany tylko na jednym komputerze w tym samym czasie. Nie można go również udostępniać w sieci. Możliwe jest jednak sporządzanie kopii zapasowych.
Liczba komentarzy (2) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu... |
Wszystkie artykuły 
