Debian (www.debian.com) to projekt mający na celu stworzenie niezależnej dystrybucji Linuksa, kompatybilnego z UNIXem, niezależnego od jądra systemu operacyjnego. Nad jego rozwojem pracuje około 800 ochotników z całego świata. Debian cieszy się opinią stabilnego systemu o wysokiej jakości i łatwego do aktualizacji. Jest jednak często  krytykowany za zbyt rzadkie wydania wersji stabilnych oraz za trudny w obsłudze instalator. Jednak to co dla jednych jest utrudnieniem, dla innych stanowi wartość. W środowisku Linuksa, debianowcy uchodzą za elitę. Debian jest też używany wszędzie tam gdzie potrzebna jest stabilność.

Powstanie Debiana ogłosił w 1993r. Ian Murdock, wówczas student. Napisał on Manifest Debiana, w którym apelował o stworzenie otwartej dystrybucji w duchu GNU/Linux. Nazwa "Debian" powstała z połączenia imion Murdocka i jego dziewczyny (obecnie żony) Debry.
Pierwsza stabilna wersja (z serii 1.x) powstała w 1996r. Debian cały czas, skrzętnie i powoli jest rozwijany. Przy czym rozwój ten następuje w duchu współpracy i założenia że nigdy nie będzie on systemem komercyjnym, chodź z powodzeniem mógłby z takimi konkurować. Debian nie jest obecnie związany z żadną organizacją, chodź przez pewien czas byl wspierany przez FSF (Free Software Foundation). Na jego bazie powstało kilka innych dystrybucji, m. in. Corel Linux (obecnie XandrOS), Knoppix, Morphix, Ubuntu, MEPIS

Debian posiada swój system pakietów - DEB. Podstawowym instalatorem pakietów jest dpkg - instalator obsługiwany z linii poleceń, lub jego bardziej zaawansowany odpowiednik - APT, w którym wiele czynności jest zautomatyzowanych (pobieranie pakietów).

Debian jest rozwijany jako 3 równoległe gałęzie:

• stable (stabilna) - zmiany polegają prawie wyłącznie na naprawianiu problemów dotyczących bezpieczeństwa
  
• testing (testowa) - tu automatycznie trafiają po dwóch tygodniach pakiety z wersji unstable
• unstable (niestabilna) - tutaj trafiają wszystkie nowe wersje pakietów

Tworzenie nowej wersji stabilnej polega na zamrożeniu gałęzi testing. Następuje wtedy okres przejściowy, w którym, poza wyjątkowymi przypadkami, do gałęzi testowej nie są dodawane żadne nowe pakiety. Po testach ta wersja zmienia się na stabilną i otrzymuje numer wersji. Ze względu na taki dokładny sposób tworzenia, stabilne wersje pojawiają się rzadko.

Kolejne wersje Debiana, noszą nazwy będące imionami bohaterów filmu Toy Story:

• buzz - Debian 1.1 - od Buzza Lightyeara
• rex - Debian 1.2 - od tyranozaura,
• bo - Debian 1.3 - od Bo Peep,
• hamm - Debian 2.0 - od świnki-skarbonki,
• slink - Debian 2.1 - od zabawkowego, rozciągliwego psa (Slinky Dog),
• potato - Debian 2.2 - od Pana Ziemniaka (Mr. Potato),
• woody - Debian 3.0 - od kowboja,
• sarge - Debian 3.1 - od sierżanta żołnierzyków;
• etch - od zabawkowej tablicy do rysowania (Etch-a-Sketch),
• sid - od chłopca z sąsiedztwa.

Debian charakteryzuje się dużą niezależnością od platformy sprzętowej. Obsługuje on takie architektury jak: x86, SPARC, Alpha, MIPS, AMD64, SuperH, ARM, PowerPC.
Najnowszą wersją Debiana jest wersja 3.1 która zawiara prawie 15.5 tys. pakietów. W celu jej pobrania należy się udać tutaj: http://www.us.debian.org/distrib/